Gazeta.pl  | metrocafe.pl  | Poczta  | Forum  | Blogi  | Wyborcza.pl  
Pogoda  | Randki  | Gry
 » artykuły  » porady  » Tasiemczyca

Tasiemczyca

Pasożytnicze zakażenie przewodu pokarmowego

2011-03-29 12:28:26

porady

Tasiemczyca jest pasożytniczym zakażeniem przewodu pokarmowego ludzi i zwierząt. Na inwazję tasiemców najbardziej narażone są psy i koty wałęsające się bez opieki po okolicznych łąkach, parkach. W jaki sposób zabezpieczyć siebie i swoich czworonożnych podopiecznych przed tą chorobą?
fot. ilco / sxc.hu
Gatunków tasiemców jest bardzo dużo. U psów i kotów występują Dipylidium caninum, Echinicoccus, Mesocestoides oraz Taenia. Cykl rozwojowy tasiemców ma charakter złożony – wymaga obecności dwóch żywicieli. Żywicielami ostatecznymi są psy i koty (czasami ludzie) – w ich przewodach pokarmowych żerują przytwierdzone do ścian jelit dojrzałe formy pasożytów. Dojrzałe tasiemce systematycznie przyrastają na długość i nieustannie odłączają od swoich ciał końcowe człony wypełnione jajami (człony maciczne). Człony te mogą samoistnie wypełzać przez odbyt żywiciela i przytwierdzać się do włosów w okolicy odbytowej lub zostają biernie wydalone do środowiska wraz z kałem. Tam wysychają i uwalniają zawarte w nich jaja. Jaja zostają zjedzone przez jednego z licznych żywicieli pośrednich (np. pchłę, gryzonia, ptaka) i kontynuują swój rozwój. Z jaj wylęgają się larwy zdolne do zakażenia żywiciela ostatecznego – psa, kota, człowieka.

Psy i koty najczęściej zakażają się po zjedzeniu zainfekowanej pchły, upolowanego gryzonia / ptaka lub padliny znalezionej gdzieś na łące podczas spaceru. Ludzie – zwłaszcza dzieci, ulegają zakażeniu po przypadkowym połknięciu pchły. Sytuacja taka może wydawać się abstrakcyjna, ale nie jest niemożliwa. Należy pamiętać, że pchły na zwierzętach bytują tylko podczas żerowania – picia krwi, pozostałą część życia spędzają w środowisku – w legowiskach, budach, zakamarkach podłóg i mebli, dywanach - czyli w miejscach, w których nietrudno o kontakt z ludźmi.

Objawy tasiemczycy zwykle są słabo wyrażone. U dorosłych osobników zakażenie najczęściej ma charakter bezobjawowy - jedynym symptomem świadczącym o chorobie jest świąd odbytu spowodowany wypełzającymi członami macicznymi (pies saneczkuje, wylizuje okolicę odbytową). Poważniejsze objawy choroby pojawiają się u zwierząt młodych, osłabionych i przypominają zatrucie pokarmowe (wymioty, biegunka, brak apetytu). Z czasem dochodzi do znaczącego wyczerpania organizmu czworonoga. Sierść chorego staje się matowa, nastroszona. Mogą występować zaburzenia nerwowe wywołane neurotoksycznymi metabolitami wydalanymi przez pasożyta.

Leczenie tasiemczycy nie jest skomplikowane - wymaga kilkukrotnego podania leków przeciwpasożytniczych oraz uzupełnienia niedoborów mineralno – witaminowych. Aby terapia przyniosła długotrwały efekt konieczne jest zabezpieczenie czworonoga przed ponowną infekcją. W tym celu zaleca się systematyczne odrobaczanie podopiecznych (co 3 miesiące) środkami zawierającymi fenbendazol/ prazikwantel/ pyrantel lub epsiprantel. Niezbędne jest także regularne stosowanie preparatów przecipchelnych (obroży/ kropli spot-on)

bk
Komentarze
  • Katowicki

    2021-04-01 15:44:06
    Czy jak koty przebywają w domu są też narażone. Jeżeli nie wychodzą poza balkon w bloku?


    __
    blog