Gazeta.pl  | metrocafe.pl  | Poczta  | Forum  | Blogi  | Wyborcza.pl  
Pogoda  | Randki  | Gry
 » artykuły  » porady  » Uszkodzenie więzadła krzyżowego stawu kolanowego

Uszkodzenie więzadła krzyżowego stawu kolanowego

Ukodzone więzadło

2011-05-18 16:00:00

porady

Uszkodzenie więzadła krzyżowego stawu kolanowego jest jednym z częściej diagnozowanych schorzeń układu ruchu psów. Zasadniczym objawem dolegliwości są utrudnienia w poruszaniu – kulawizna tylnej kończyny. W jaki sposób można zmniejszyć ryzyko wystąpienia tej choroby u naszych podopiecznych?
fot. Bongani / sxc.hu
Więzadło krzyżowe przednie przebiega w stawie kolanowym, gdzie łączy kość udową z kością piszczelową. Jego główne zadanie polega na stabilizowaniu stawu. Zapobiega nadmiernej rotacji i wysuwaniu kości piszczelowej w stosunku do kości udowej. Uniemożliwia także przeprostowywanie kolan. Zerwanie tej struktury jest najczęstszą przyczyną kontuzji u sportowców. Domowe czworonogi, zwłaszcza psy dużych ras, koty rzadziej, także miewają problemy zdrowotne spowodowane tą przypadłością.

Uszkodzenie więzadła zwykle następuje w wyniku albo urazu mechanicznego i ostrego zerwania jego struktur, albo jest następstwem wolno przebiegającego procesu zwyrodnieniowego. Zwyrodnienie może być spowodowane starzeniem organizmu lub nieprawidłową postawą kończyn – np. koślawością kolan. Wady postawy skutkują niewłaściwym rozkładem obciążeń w stawie kolanowym i postępującą degradacją jego struktur – także więzadeł. Długotrwałe unieruchomienie kończyny np. w opatrunku gipsowym oraz za mała ruchliwość czworonoga również przyczyniają się do rozwoju zmian zwyrodnieniowych. Zerwanie zdrowego więzadła wymaga działania znacznego obciążenia i niefortunnego skręcenia kończyny - rotacji. Szacuje się, że siła potrzeba do jego przerwania średnio odpowiada czterokrotnej masie ciała czworonoga. Przerwanie jest łatwiejsze, gdy procesy zwyrodnieniowe naruszą struktury stawu.

Objawy choroby zależą od stopnia zerwania więzadła – czy całkowite, czy częściowe, oraz od schorzeń towarzyszących – np. zaawansowanego procesu zwyrodnieniowego. W przypadku ostrego, pourazowego zerwania na pierwszy plan wysuwa się nagła kulawizna i oszczędzanie w ruchu chorej kończyny. Natomiast częściowe naderwanie zwykle objawia się okresowym utykaniem o słabym nasileniu. Ruchomość kości w obrębie chorego stawu jest zwiększona – stwierdzane w diagnostycznym teście szufladkowym. W wyniku odciążania kontuzjowanej kończyny dochodzi do osłabienia i zaniku jej mięsni.

Bezpośrednimi przyczynami zerwania więzadeł krzyżowych są urazy, choroba zwyrodnieniowa stawów oraz nieprawidłowości budowy kończyn – wady postawy. Wśród czynników zwiększających ryzyko wystąpienia tej dolegliwości na pierwszym miejscu stoi otyłość. Namiar kilogramów – nadmierne obciążenie struktur stawu w bezpośredni sposób przekłada się na zwiększone ryzyko uszkodzeń więzadeł krzyżowych. Drugim czynnikiem predysponującym do tego schorzenia jest słaba budowa ciała – słaba muskulatura. Dobrze rozwinięte mięśnie działają stabilizująco na stawy, dlatego istotnym aspektem w profilaktyce tej dolegliwości są regularne ćwiczenia rozwijające muskulaturę całego ciała. Systematyczny „ruch na świeżym powietrzu” jest niezbędny do utrzymania zdrowia pupila na jak najwyższym poziomie. Systematyczny równa się codzienny. Pozostałymi czynnikami zwiększającymi predyspozycję czworonoga do uszkodzeń więzadeł krzyżowych są genetycznie uwarunkowane anomalie budowy kośćca, np. zwężone doły międzykłykciowe, nadmiernie nachylona piszczel lub rzepka podatna na zwichnięcia. Z tego względu zaleca się, aby zwierzęta obciążone wadami postawy i nieprawidłowościami budowy kośćca nie były dopuszczane do rozrodu, gdyż istnieje znaczne ryzyko wystąpienie podobnych anomalii u ich potomstwa.

Powodzenie leczenia chirurgicznego lub zachowawczego (dieta, rehabilitacja, leki przeciwzapalne) jest stosunkowo wysokie – sięga 85%. Możliwości interwencji chirurgicznych są różne – wybór odpowiedniej techniki zależy od indywidualnego stanu danego czworonoga.

bk
Komentarze