Gazeta.pl  | metrocafe.pl  | Poczta  | Forum  | Blogi  | Wyborcza.pl  
Pogoda  | Randki  | Gry
 » artykuły  » porady  » Zaburzenia snu u zwierząt

Zaburzenia snu u zwierząt

2010-12-14 16:00:00

porady

Sen odgrywa niezmiernie ważną rolę. Pozwala organizmowi zregenerować się, odprężyć i nabrać sił na kolejny dzień. Domowe czworonogi – psy i koty, potrafią przesypiać nawet 12 godzin na dobę. Nie ma w tym nic dziwnego. Niepokojąca natomiast powinna być ospałość, mimo wielogodzinnego snu w nocy, oraz nadmierna ilość drzemek w ciągu dnia
fot. mexikids / sxc.hu
Narkolepsja i katapleksja są zaburzeniami snu diagnozowanymi u domowych czworonogów. Psy chorują znacznie częściej niż koty. Wśród predysponowanych ras czołowe miejsca zajmują labradory, pudle, jamniki i dobermany. U labradorów i dobermanów udowodniono dziedziczny mechanizm tej choroby – oznacza to, że ryzyko zachorowania wśród krewnych chorych osobników jest znacznie większe niż w populacji ogólnej. Pierwsze objawy choroby pojawiają się już u młodych zwierząt, tj. przed upływem szóstego miesiąca życia.

Mianem narkolepsji określane są nadmierne, niepohamowane, napadowe stany senności powtarzające się kilkakrotnie w ciągu dnia. Napady zazwyczaj trwają od kilku sekund do paru minut i samoistnie, spontanicznie ustępują. Najczęściej pojawiają się podczas posiłku, ekscytacji, zabawy lub pobudzenia seksualnego. Zwierzak w czasie ataku pada na mostek lub bok ciała, nie wykonuje żadnych ruchów - mięśnie ulegają zwiotczeniu. Często pojawiają się ruchy gałek ocznych, skomlenie i tiki mięśniowe podobne do tych występujących w fazie REM snu. Napad zazwyczaj kończy się samoistnie lub przerywa go jakiś bodziec z otoczenia - głośny dźwięk, dotknięcie.

Katapleksja, w odróżnieniu od narkolepsji, jest schorzeniem, w którym nie dochodzi do utraty przytomności – chory nie śpi, a jedynie bezwładnie pada na ziemię w następstwie rozluźnienia napięcia mięśni. Pies podczas napadu wodzi wzrokiem za poruszającymi się osobami i przedmiotami, ale nie może wykonać żadnego ruchu. Ataki, tak jak w narkolepsji, mogą pojawiać się kilkakrotnie w ciągu dnia i samoistnie ustępują.

Przyczyny obu chorób nie są znane. Podejrzewa się, że znaczenie w patogenezie tych schorzeń mają zaburzenia w metabolizmie neuroprzekaźników centralnego układu nerwowego lub nieprawidłowości ze strony układu immunologicznego.

Leczenie czworonogów cierpiących na narkolepsję / katapleksję jest trudne. Chorym podawane są leki stymulujące pracę układu nerwowego oraz substancje przeciwdepresyjne. Poza farmakoterapią zalecana jest modyfikacja trybu życia czworonoga – unikanie stresu, nadmiernej ekscytacji oraz wszelkich aktywności zagrażających życiu (pływanie, polowanie, spacery bez opiekuna). Całkowite wyeliminowanie wymienionych aktywności może znacząco zmniejszyć natężenie objawów choroby, dzięki temu leczeni farmakologiczne nie będzie potrzebne.

Rokowanie w przypadku narkolepsji i katapleksji jest zmienne. U niektórych czworonogów objawy kliniczne ustępują samoistnie wraz z wiekiem, natomiast u innych utrzymują się mimo prowadzonego leczenia.

bk
Komentarze
  • Kamila

    2010-12-26 14:34:38
    Moj też chrapie ;p
  • kamar

    2010-12-15 07:48:00
    Mój pies śpi dobrze a co najgorsze czasami głośno chrapie :)
  • Mała

    2010-12-14 23:15:21
    Ciekawy artykuł.
  • justa023

    2010-12-14 18:37:46
    Moj pies jak narazie spi dobrze ale ciekawy artykuł▲