Gazeta.pl  | metrocafe.pl  | Poczta  | Forum  | Blogi  | Wyborcza.pl  
Pogoda  | Randki  | Gry

Airedale Terrier

utworzony: 2010-07-15 19:05:07
Historia:
Rasa ta powstała w drugiej połowie XIX
wieku. Początkowo nazywała się waterside terrier, później – bingley
terrier, a w końcu zmieniono jej nazwę na obecną, pochodzącą od doliny
rzeki Aire w hrabstwie Yorkshire. Dokładnie nie wiadomo jakich ras psów użyto podczas tworzenia airedale terrierów, ale najczęściej wymienia się: otterhounda, black and tan terriera, collie oraz wiele różnych ras terierów.
Zachowanie i charakter:
Psa tej rasy cechuje łatwość uczenia się, duża inteligencja oraz
wrodzone zamiłowanie do wody, umiejętność pływania, a nawet nurkowania.
Ma wesołe usposobienie, zawsze skory do zabawy. Jest dobrym stróżem i
obrońcą. Wymagana konsekwencja we wprowadzaniu nawyków żywieniowych –
dorosłe psy często mają niepohamowany apetyt i zjadają drobne
przedmioty znalezione na spacerze.
Użytkowność:
Psa tej rasy cechuje łatwość uczenia się, duża inteligencja oraz
wrodzone zamiłowanie do wody, umiejętność pływania, a nawet nurkowania.
Ma wesołe usposobienie, zawsze skory do zabawy. Jest dobrym stróżem i
obrońcą. Wymagana konsekwencja we wprowadzaniu nawyków żywieniowych –
dorosłe psy często mają niepohamowany apetyt i zjadają drobne
przedmioty znalezione na spacerze.
Budowa:
Airedale terrier to pies długogłowy. Wielką sztuką w hodowli było
uzyskanie tak długiej i wąskiej głowy, a jednocześnie tak solidnego
kośćca. Airedale winien mieć grube, proste nogi, wspaniały korpus,
głęboką klatkę piersiową i krótkie lędźwie. Winien być psem
kwadratowym, ale o płynnej górnej linii szyi i tułowia (sylwetka jego
nie może być rysowana samymi liniami prostymi). Winien mieć długą
szyję, ale krótki grzbiet. Winien być mocny, ale jednocześnie nie za
szeroki. Jego ogon musi być długi i prosty lub lekko wygięty, pionowo
noszony – ale najważniejsze jest wysokie osadzenie. Ideałem jest, gdy
ogon jakby "stoi na plecach", a za nim da się jeszcze zarysować zad.
Wymagane jest doskonałe ukątowanie kończyn oraz ich doskonały ruch.
Airedale terrier prowadzi w akcji równoległe kończyny wyrzucając je
daleko ku przodowi. Jego kłus jest rytmiczny i płynny, a krok
odpowiednio długi, choć – jako terier – jest typowym galopenem. Uszy
airedale t. nie mogą być ciężkie, "ogarowate", ale rażą także uszy zbyt
lekkie, "foksterierowate". Są to małe trójkąty z wyraźną krawędzią
załamania. Oczy są małe, ciemne i bystre.
Zdrowie i pielęgnacja:
Psy te nie gubią włosów, jednak potrzebują regularnego trymowania.