Gazeta.pl  | metrocafe.pl  | Poczta  | Forum  | Blogi  | Wyborcza.pl  
Pogoda  | Randki  | Gry

Alaska Malamute..

utworzony: 2010-07-15 19:25:36
Historia:
Pierwotnie hodowany jako pies pociągowysleddog; nazwa pochodzi od plemienia Mahlemiute, żyjącego na wyżynach zachodniej Alaski; rodzime psy prawdopodobnie były krzyżowane z większymi psami osadników przybyłych w czasie "gorączki złota" aby je powiększyć, celem pozyskania psów do uciągu dużych ładunków. Badania DNA potwierdzają, iż jest to jedna ze starszych ras[1]. Malamuty prawie nie zmieniły swojego wyglądu i charakteru.
Budowa:
Zwarta (kompaktowa); mocny kościec.
Głowa i czaszka. Głowa jest szeroka i mocna szczególnie w
porównaniu z innymi rasami prymitywnymi, ale powinna być proporcjonalna
w stosunku do tułowia. Czaszka między uszami jest szeroka, stopniowo
zwężająca się w kierunku oczu. Między uszami powierzchnia czaszki
umiarkowanie zaokrąglona, wysklepienie czaszki zmniejsza się w kierunku
oczu, ale dochodzi aż do policzków, które pozostają płaskie. Lekko
zaznaczona bruzda między oczami. Linie czaszki i kufy równoległe, z jedynie niewielkim przełomem w miejscu połączenia.
Kufa Kufa mocna, bardzo lekko zwężająca się w kierunku nosa,
głęboka. Kufa powinna być duża, ale nie za szeroka, proporcjonalna do
wielkości czaszki, ze ściśle przylegającymi wargami. Wargi, obwódki
oczu i nos czarne (za wyjątkiem osobników rudych), dopuszczalny jest
tzw. "śnieżny nos" z pionowym cielistym prążkiem. Szczęka i żuchwa –
mocne z dużymi zębami.
Uzębienie Zgryz nożycowy.
Oczy Brązowe, w kształcie migdała, średniej wielkości,
osadzone skośnie. Preferowane są ciemne oczy. Niebieskie oczy są wadą
dyskwalifikującą.
Uszy Uszy średniej wielkości, stojące. Małżowiny
mają trójkątny kształt, lekko zaokrąglone na czubkach. Osadzone są dość
szeroko na brzegach czaszki. Dolna część ucha powinna łączyć się z
czaszką na linii wewnętrznych kącików oczu, przez co uniesione uszy
sprawiają wrażenie nieco odstających na boki. Uszy skierowane do
przodu, gdy pies jest czymś zainteresowany nachylone lekko do przodu;
gdy pies pracuje może uszy składać do tyłu na czaszce.
Szyja Szyja powinna być mocna, średnio wysklepiona, umiarkowanie łukowata.
Łopatki i kończyny przednie Łopatki średnio skośne, kończyny
przednie o mocnej kości, umięśnione, proste aż do nadgarstków, które są
krótkie i mocne, nieznacznie ukośne gdy patrzymy z profilu. Kończyny
alaskan malamute są silne.
Kończyny tylne Szerokie i silnie umięśnione. Kolana
umiarkowanie ukątowane, stawy skokowe mocne i szerokie, umiarkowanie
ukątowane, w ruchu poruszają się w tej samej linii co kończyny
przednie, nie za szeroko, ani nie za wąsko. Wilcze pazury na tylnych
kończynach są nie pożądane i usuwa się je zaraz po urodzeniu.
Tułów Klatka piersiowa powinna być mocna i głęboka, tułów
mocny, zwarty, ale nie nazbyt krótki. Stopy duże, zwarte, głębokie, o
mocnych poduszkach, dostosowane do pokonywania ogromnych przestrzeni po
śniegu.
Grzbiet Grzbiet powinien być prosty i lekko opadający w kierunku bioder.
Lędźwie Lędźwie mocno umięśnione, niezbyt krótkie gdyż miałoby to negatywny wpływ na swobodę ruchu.
Ogon Średnio wysoko osadzony "wychodzący" bezpośrednio z
linii grzbietu, obficie owłosiony i sierpowato noszony nad grzbietem.
Nie jest ciasno zwinięty, przełamany ani zwisający z boku tułowia czy
leżący na grzbiecie.
Szata i umaszczenie:

Szata jest gęsta, z grubym podszerstkiem, nieco bardziej szorstka i dłuższa niż u husky syberyjskiego.
Umaszczenie występuje w odcieniach szarego i białego,
sobolowo-białego, czarno-białego, wilczasto-białego, czerwono-białego
albo czysto białego.                                                                                  


Zachowanie i charakter:
Mają opinię przyjacielskich wobec ludzi, jednakże maszerzy
często mają kłopoty z ich gotowością do bójek z innymi psami, psy te
często przejawiają też tendencje do polowania. Lubią dzieci oraz są
życzliwe w stosunku do obcych. Posiadają silne poczucie hierarchii w
stadzie i związane z tym skłonności do prób dominacji członków rodziny.
Malamuty są psami przystosowanymi do niskich temperatur i ciągłej
pracy, potrzebują odpowiedniego zajęcia w postaci np. zawodów z
odpowiednio ciężkim uciągiem, biegania przy rowerze lub regularnych
bardzo długich spacerów. Nie znoszą samotności i bezczynności.
Użytkownośc:
Chociaż używane są jeszcze jako psy pociągowe (głównie dla rekreacji
i w sportach zaprzęgowych), najczęściej malamuty utrzymywane są dzisiaj
jako psy rodzinne oraz reprezentacyjne. Nie spełniają się jako psy stróżujące.
Najlepiej jeśli pies ma okazję brać udział w psich sportach tj.:
wyścigi zaprzęgów (sanie i wózki), uciągi(weight pulling), skijoring
lub skijöring (pies ciągnący człowieka na nartach), canicross (bieg z psem), dogtrekking (bieg na orientację z psem), bikejoring (pies ciągnący człowieka na rowerze), zawody psów jucznych.
Rasa ta stworzona została do ciągnięcia dużych ładunków z niewielką
prędkością, dlatego też nie jest predestynowana do udziału w wyścigach.
W zaprzęgu
nie nadają się do biegów sprinterskich, znacznie lepiej sprawdzają się
na długich dystansach. Dość licznie biorą udział w wielkich światowych
wyścigach psich zaprzęgów takich jak: Iditarod, La Pirena, Alpentrail, Yukon Quest, Femundslopet, Copper Basin 300, Klondike Sled Dog Race, Finnmarkslopet, La Grande Odyssée, Nordic Open.
Specjalnością malamutów nazywanych "lokomotywami północy" są jednak
próby uciągu, czyli konkurencja wymagająca nie szybkości, lecz siły i
doskonałej techniki ciągnięcia. Rekordowy uciąg jednego alaskan
malamute (pies Bering, wł. Katerina Trnena, Czechy) na zawodach na
terenie Polski to 4900 kg.
Zdrowie i pielęgnacja:
Choroby stosunkowo często występujące u tej rasy to: dysplazja stawów biodrowych, dziedziczna polineuropatia, częste u ras północnych problemy z oczami (zwłaszcza katarakta, PPM, distichiasis).
Gęsta sierść czyni Malamuty wrażliwymi na upały. Potrzebują w upalne
dni więcej wody niż psy innych ras oraz możliwości schronienia się w
cieniu. W czasie linienia istnieje potrzeba częstszego wyczesywania
martwego włosa (podszerstka) gęstym grzebieniem. Wymaga codziennego
zaspokojenia swoich dużych potrzeb ruchowych na świeżym powietrzu.